METODOLOGIA BADAŃ NAD BEZPIECZEŃSTWEM MIASTA. W KIERUNKU TRANSDYSCYPLINARNOŚCI
DOI:
https://doi.org/10.34132/pard2019.04.06Keywords:
bezpieczeństwo, metodologia, interdyscyplinarność, miasto, badania zintegrowaneAbstract
Artykuł ten ma na celu ukazanie roli badań nad bezpieczeństwem miasta i weryfikację skuteczności prowadzenia ich w oparciu o podejście transdycyplinarne. W artykule zostało ukazane miasto jako przedmiot badań różnych dyscyplin naukowych. W dalszej części tekstu autor wskazał i omówił miejsce nauki o bezpieczeństwie jako perspektywy spojrzenia na miasto w kontekście zmieniających się zagrożeń. Sformułowano, w postaci pytań, następujące problemy badawcze: dlaczego badania transdyscyplinarne, z zakresu badań zintegrowanych, w największym stopniu umożliwiają najpełniejsze poznanie zmiennych warunkujących poczucie bezpieczeństwa w miastach? Co należy przedsięwziąć celem opracowania modelu, który przyczyni się do podwyższenia bezpieczeństwa jednostki w mieście? W jakim wymiarze nauki o bezpieczeństwie wnieść mogą swój wkład w naukowy dyskurs nt. miast? Jakie są najczęściej spotykane bariery, utrudniające prowadzenie badań transdyscyplinarnych nad bezpieczeństwem miast? Przeprowadzona refleksja badawcza wskazała, iż badania transdyscyplinarne, choć najtrudniejsze do uzyskania, w przeciwieństwie do pozostałych badań zintegrowanych uwzględniają współpracę między środowiskiem akademickim oraz nieakademickim. Niezmiernie istotnym będzie jednak możliwość skutecznego zdiagnozowania problemów generujących współczesne zagrożenia. Wiąże się to z koniecznością odejścia od, cały czas obecnego, postrzegania bezpieczeństwa przez pryzmat korporacji i resortów siłowych. Wskazano, iż badania transdyscyplinarne stanowią najwyższą formę badań zintegrowanych. Równocześnie jest to zaletą, jak i pewnym mankamentem.
References
2.Obuchowski K. (1983). Psychologia dążeń ludzkich, Warszawa, PWN – 93p.
3. Maalouf A. (2011). Rozregulowany świat. Warszawa, Czytelnik – 7 p.
4.United Nations (2018). 68% of the world population projected to live in urban areas by 2050. Retrievec from https://www.un.org/development/desa/en/news/population/2018-revision-of-world-urbanization-prospects.html
5. Heidegger M.(1977). The Questions Concerning Technology and Other Essays. New York-London, Garland – 128 p.
6. Chyra-Rolicz Z. (2008). Miasto jako przedmiot badań historii. B. Jałowiecki (eds.), Miasto jako przedmiot badań naukowych w początkach XXI wieku. Warszawa, Scholar – 51 p.
7. Skarżyński M. (2016). Zagrożenia w metropoliach z perspektywy mieszkańców. J. Konieczny, R. Kamprowski (eds.), Bezpieczne miasto w zagrożeniach środowiskowych. Ochrona ludności i ratownictwo. Poznań-Inowrocław, Garmond – 118 p.
8. Ustawa z dnia 29 sierpnia 2009 roku <<o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych>>, art. 2, pkt. 3.
9. Lisowska A., Szmytkie R. (2014). Definicja miasta i kryteria miejskości w prawie polskim. K. Kuć-Czajkowska, M. Sidor (eds.), Miasta, aglomeracje, metropolie w nurcie globalnych przemian. Lublin, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej – 18 p.
10. Sagan I. (2017). Miasto. Nowa kwestia i nowa polityka. Warszawa, Wydawnictwo Naukowe Scholar - 18 p.
11. Paganoni M. C. (2015). City Branding and New Media. Linguistic Perspectives, Discursive Strategies and Multimodality. New York, Palgrave – 2-3 p.
12. Brzozowska B. (2017). Miejskie tłumy. Miasto i wspólnotowość w dobie sieciowej współpracy. Łódź, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego – 36 p.
13. Harvey D. (2012). Bunt miast. Prawo do miasta i miejska rewolucja. Warszawa, Wydawnictwo bęc zmiana – 22 p.
14. Bridge G., Watson S. (2003). A Companion to The City. Malden, Blackwell Publishing – 1 p.
15. Our Common Future: Report of the World Commission on Environment and Development, Chapter 2: Towards Sustainable Development, 1987.
16. Bauman Z. (2000). Globalizacja. Warszawa, PIW – 56 p.
17.WHO, The top 10 causes of death, https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/the-top-10-causes-of-death
18. WHO, Suicide data, https://www.who.int/mental_health/prevention/suicide/suicideprevent/en/
19. https://www.mp.pl/pacjent/psychiatria/aktualnosci/171261,9861-prob-samobojczych-w-2016-r
20. Biuro Analiz Sejmowych.(2017). Nadwaga i otyłość w Polsce, http://orka.sejm.gov.pl/WydBAS.nsf/0/E1076D55B37A9603C12580E2002F7655/$file/Infos_227.pdf
21. Konieczny J.(2014). Bezpieczeństwo w zrównoważonym rozwoju. Projekt badań zintegrowanych. J. Konieczny, M. Skarżyński (eds.), Studia nad bezpieczeństwem. Teoria i praktyka człowiek-technika-środowisko. Poznań, Wydawnictwo WNPiD UAM w Poznaniu – 10 p.
22. Messerli B., Messerli P. (2008). From local projects in the Alps to Global Change Programmes in the Mountains of the World: Milestones in Transdisciplinary Research. G. Hirsch-Hadorn, H. Hoffmann-Riem, S. Biber-Klemm (eds.), Handbook of Transdisciplinary Research. Bern, Springer – 53 p.
23. Kirst M., Altenberg J., Balian R. (2011). In search of Empowering Health Research for Marganalized Populations in Urban Settings: The Value of a Transdisciplinary Approach. M. Kirst, N. Schaefer-McDaniel, S. Hwang, P. O'Campo (eds.), Convering Disciplines. A Transdisciplinary Research Approach to Urban Health Problems. New York, Springer – 24 p.
24. Bill A., Oetliker S., Klein J.K. (2001). Why a globalized world needs transdisciplinarity. J. T. Klein, W. Grossenbacher-Mansuy, A. Bill (eds.), Transdisciplinarity: Joint Problem Solving among Science, Technology, and Society. An Effective way Managing Complexity. Basel-Boston-Berlin, Springer – 25 p.
25. Kamprowski R. (2015). Bezpieczeństwo żywnościowe w teorii i praktyce metodologii badań. Ż. Kaczmarek (ed.) Interdyscyplinarność i transdyscyplinarność w procesie kształcenia w szkole wyższej. Toruń, Wydawnictwo Adam Marszałek – 164 p.
.png)
.png)
